Rorschach
Ο Rorschach είναι ένα αφηρημένο σχέδιο εκτύπωσης για την καθρέφεια, την προβολή και την ψυχολογική μορφή. Ο τίτλος θυμίζει τη λογική της κηλίδας μελάνης, αλλά το έργο δεν είναι ένα τεστ με σταθερές απαντήσεις. Δημιουργεί οπτικές δομές που προσκαλούν την ερμηνεία ενώ αντιστέκονται στο κλείσιμο. Οι πτυχές, οι σκιές, οι αλλαγές χρώματος και οι κεντρικές διαταραχές γίνονται επιφάνειες στις οποίες ο θεατής μπορεί να προβάλλει μνήμες, συναισθήματα και αναγνώριση.
Το έργο κινείται μεταξύ της έντασης του μαύρου και του λευκού και της ποικιλίας των χρωμάτων. Μερικά έργα μοιάζουν με καπνό, ύφασμα, φτερά ή οργανική ύλη· άλλα γίνονται πιο σκοτεινά και πιο αρχιτεκτονικά. Η συμμετρία είναι παρούσα, αλλά ασταθής. Η καθρέφτιστη δομή προσφέρει ισορροπία, ενώ η εσωτερική υφή την διαταράσσει. Αυτό παράγει μια ισχυρή εμπειρία θέασης: το μάτι ψάχνει για μια εικόνα, βρίσκει μια μορφή, και στη συνέχεια την χάνει ξανά μέσα στις πτυχές.
Σε ένα πλαίσιο έκθεσης, ο Rorschach λειτουργεί ως μια σύγχρονη μελέτη της αφαίρεσης και της αντίληψης. Είναι οπτικά άμεση από απόσταση και ψυχολογικά στρωμένη από κοντά. Για συλλέκτες, επιμελητές, εσωτερικούς χώρους φιλοξενίας, γκαλερί και ιδιωτικούς χώρους, το έργο προσφέρει μια σειρά εκτυπώσεων τέχνης που είναι ατμοσφαιρικές, ερμηνευτικές και συναισθηματικά ανοιχτές. Το έργο δεν είναι για το τι απεικονίζεται, αλλά για το τι φέρνει ο θεατής στην συνάντηση.